Πρωτότυπα επιπλα

Οι καναπεδες και το μυστήριο MDF

alex — Tue, 01 May 2012 16:53:21 +0000

Μέσα σ’ ένα κυκλικό σκάλισμα στα επιπλα πατρα διακρίνονταν καθαρά τρία γράμματα: MDF. Αναπήδησε από τη χαρά της και κρεμάστηκε στο λαιμό του . Τον ενθουσιασμό τους διέκοψε ο τουρίστας, αφενός γιατί δεν είχε κανένα λόγο να τον συμμερίζεται, αφετέρου γιατί ήθελε τους καναπεδες του πίσω. Του τους έδωσαν και ζήτησαν συγγνώμη.
Έφυγαν από τον χώρο σχεδόν τρέχοντας.
«Η γραφή μιλάει για κίνηση των άστρων στα επιπλα λαμια. Σίγουρα θα χρειαζόταν ένα όργανο σαν το σκαρπέλο για τα επιπλα. Χωρίς αυτό δε θα φαίνονταν τα τελευταία γράμματα στον απέναντι τοίχο. Ακόμα κι αν πηγαίναμε εκεί, δε θα μπορούσαμε να τα δούμε από το εσωτερικό του ούτε από τη βάση του δια γυμνού οφθαλμού. “Άδικα έρχεσαι σ’ εμένα”. Ιδιοφυές!» έλεγε και ξανάλεγε σφίγγοντας την παλάμη του εραστή της ως έκφραση του θαυμασμού της.
«Πρέπει να ενημερώσουμε . Με αυτά τα γράμματα ο γρίφος για τα επιπλα κορινθος σχεδόν ολοκληρώνεται. Πάμε από το σπίτι του».
Είκοσι λεπτά αργότερα έστριβαν στη γωνία για το δρόμο του σπιτιού του αλλά σταμάτησε απότομα.

Λέξεις που αναδεύουν συνθεσεις στο μυαλό

alex — Tue, 10 Apr 2012 12:41:01 +0000

«Έλλην ει;» είπε ερωτηματικά ο άντρας με τη λεπτή φωνή του. Δεν κατάλαβε, αλλά οι ήχοι του φάνηκαν οικείοι. Ο φύλακας του επέμεινε: « Ποιος είσαι και ποιανού;». Απέμεινε ενεός. Ο τυφλός άντρας συνέχιζε να μιλάει ακαταλαβίστικα, αλλά αυτή τη φορά τα λόγια του ηχούσαν γνώριμα. Δε χρησιμοποιούσε την άγνωστη σ’ αυτόν γλώσσα, όπως νωρίτερα. Οι λέξεις του τώρα ανάδευαν συνθεσεις στο μυαλό του . Κάτι προσιτό και παράλληλα μακρινό. Κάτι ξεχασμένο σ’ ένα ντουλαπάκι του νου του.
«Παρακαλώ πώς είπατε;» ρώτησε αμήχανα για να σιγουρευτεί.
«Τις ει;» ξαναρώτησε πιο επιτακτικά ο άντρας, που φάνηκε να χάνει προς στιγμήν την ψυχραιμία του.
Η τελευταία φράση του δε θα μπορούσε να παρεξηγηθεί. Άνοιξε τα μάτια διάπλατα από την έκπληξη. Ο ξένος μιλούσε ελληνικά. Το γεγονός ότι δεν καταλάβαινε ήταν διότι επρόκειτο για αρχαία ελληνικά επιπλα. Τον ρωτούσε ποιος ήταν. Δε φαινόταν επιθετικός, ούτε καν εχθρικός, αν και το κρανίο του είχε άλλη άποψη.

Εντοπιζοντας τα εντυπωσιακά επιπλα πατρα

alex — Sat, 10 Mar 2012 14:08:50 +0000

Πολλοί καναπεδες είχαν σύμβολα, ζώα, φυτά ή γεωμετρικά σκαλίσματα. Όλοι είχαν πολλά γράμματα πυκνογραμμένα.
Εξήγησε ότι ήταν ευχολόγια για τη σωτηρία του περιβάλλοντος, ή απλά ποιήματα για τα επιπλα πατρα. Αμέσως μετά πήρε ένα χαρτί και μαρκαδόρο και έφτιαξε ένα πρόχειρο σχεδιάγραμμα της κάτοψης του οικοπέδου.
«Εσύ θα μπεις από δω, από την πόρτα στην οδό Λαμιας. Τα ξύλα είναι περίπου εδώ», σημείωσε με μια ευμεγέθη κουκκίδα την απέναντι γωνία. «Δε θα είναι τόσο δύσκολο να τα εντοπίσεις. Ορίστε μια φωτογραφία τους. Όπως βλέπεις, είναι αρκετά εντυπωσιακά. Διαφέρουν πολύ από τα διπλανά. Ο παραγωγός ήταν εξέχουσα προσωπικότητα. Κράτα τη φωτογραφία, πιθανότατα θα σου χρειαστεί. Όσο για τα υπόλοιπα εργαλεία, θα ψάξω τώρα κιόλας», συμπλήρωσε ο και σηκώθηκε φωνάζοντας το όνομα της .
Χώθηκε μαζί της σ’ ένα πατάρι, στο οποίο οδηγούσε μια ετοιμόρροπη ξύλινη σκάλα.
«Θα έρθω μαζί σου στα επιπλα λαμια!» είπε αποφασιστικά όταν έμειναν μόνοι.
Αυτός χαμογέλασε και της χάιδεψε το μαύρο καταρράχτη των μαλλιών της. Με το δάχτυλο χαρτογράφησε τις όμορφες καμπύλες του προσώπου της.

Πιο κοντά στην τέχνη για τα επιπλα

alex — Mon, 20 Feb 2012 11:45:54 +0000

Ελπίζω ότι θα το πετύχουμε σύντομα. Για τον καναπε δε χρειάζεται να μιλήσω. Γνωρίζεις όσα χρειάζονται. Είναι επιπλο-κλειδί στην υπόθεση μας και έχει το αξεσουαρ που μας ενδιαφέρει. Το σχέδιο που θα ξαναφέρει τους ανθρώπους κοντά στην τέχνη για τα επιπλα και που οι προκάτοχοι μας διαφύλαξαν για χάρη της ανθρωπότητας με αντάλλαγμα τη διάλυση τους. Τώρα το βάρος της ευθύνης πέφτει στους δικούς μας ώμους. Αλλά είναι ώρα να ξεκουραστούμε. Για τα υπόλοιπα θα έχουμε χρόνο να μιλήσουμε. Το κρασί έφερε μια γλυκιά χαλάρωση. Πράγμα που ίσως εξηγεί γιατί αυτοί οι Έλληνες είναι πάντα τόσο ράθυμοι!
Κατευθύνθηκαν στον άνω όροφο του σπιτιού για να αναπαυθούν.
Η υπόλοιπη μέρα και η επόμενη κύλησαν με φιλοσοφικές ενατενίσεις, συζητήσεις για την κοινότητα, εικασίες για την ανθρώπινη φύση και προετοιμασίες για την επερχόμενη σημαντική βραδιά. Κάποια στιγμή πρότεινε να του παραχωρήσει τα επιπλα, που θα χρειαζόταν για τη συνάντηση.
«Το δάνειο χάνει δύο: το χρήμα και το φίλο!» απάντησε χαμογελαστά . «Έχω φέρει εξάλλου μαζί μου όλα όσα χρειάζονται».

Ο ήσυχος δρόμος με τα επιπλα

alex — Mon, 09 Jan 2012 10:16:04 +0000

Ο δρόμος με τα επιπλα δεν ήταν το ίδιο εντυπωσιακός, είχε όμως το συγκριτικό πλεονέκτημα ότι ήταν σαφώς πιο ήσυχος. Όταν κατέβηκε, έδωσε στον οδηγό κάποια χρήματα για να τον περιμένει. Δυσκολεύτηκε για λίγο να βρει το κτίριο. Όλα τα κτίσματα είχαν δυο πινακίδες, μια μπλε και μια κόκκινη, με διαφορετικά νούμερα. Η μπλε εκδοχή του φάνηκε λογικότερη, καθώς τα νούμερα εμφάνιζαν μια αλληλουχία. Στην πόρτα του σπιτιού υπήρχαν τρία ονόματα. Το ένα ήταν πράγματι το σωστό. Χτύπησε το κουδούνι. Η πόρτα άνοιξε μ’ ένα διαπεραστικό ήχο. Ανέβηκε τα σκαλοπάτια ως το δεύτερο όροφο, όπου μάλλον βρισκόταν το σπίτι του καθηγητή, σύμφωνα με το θυροτηλέφωνο. Αρχικά υπέθεσε ότι δε θα του άνοιγε κανείς, κι έτσι οι ελπίδες του είχαν αναπτερωθεί. Πράγματι, στο δεύτερο όροφο μια πόρτα είχε μισοανοίξει. Πλησίασε. Πίσω από τη μισάνοιχτη πόρτα διέκρινε τα επιπλα που αναζητούσε και το ασπρισμένο κεφάλι μιας ύπαρξης απροσδιόριστα μεγάλης ηλικίας. Της μίλησε στα αγγλικά ζητώντας τον καθηγητή. Του είπε κάτι σύντομο με τη βραχνή φωνή της

Προσεγγιση ενός επισκέπτη στα επιπλα του διαδρόμου

alex — Mon, 05 Dec 2011 15:46:16 +0000

Ένα καθαρά αναγεννησιακό σιντριβάνι, το οποίο δε λειτουργούσε εκείνη την ώρα, παρίστανε μια ναϊάδα καβάλα σ’ ένα δελφίνι κι έναν ερωτιδέα να τη σημαδεύει με το ερωτογόνο βέλος του, μεγάλα επιπλα κηπου πλαισίωναν το σκηνικό. Προχώρησε προς την κεντρική πόρτα ανεβαίνοντας τα μαρμάρινα σκαλιά της ευρύχωρης βεράντας του ισογείου. Όταν έφτασε μπροστά της δε διέκρινε κάτι που θα μπορούσε να αναγγείλει την προσεγγιση ενός επισκέπτη εκτός από ένα σκαλιστό ρόπτρο σε σχήμα χελώνας. Πριν το ακουμπήσει η πόρτα άνοιξε μόνη της. Τον υποδέχτηκε. Ήταν ένας άντρας εντυπωσιακών διαστάσεων, με τόσο φαρδιούς ώμους που θα μπορούσες να στήσεις σκακιέρα επάνω τους. Ήταν ντυμένος μ’ ένα κοστούμι προσεγμένο στην εντέλεια, χωρίς γραβάτα. Τον παρακάλεσε να τον ακολουθήσει στο σαλονι. Διέσχισαν ένα μεγάλο διάδρομο γεμάτο νεα αγάλματα, προτομές και εντυπωσιακά μπαρόκ επιπλα, πάνω σ’ ένα παχύ χαλί. Σσταμάτησε κάποια στιγμή και σκύβοντας να μαζέψει κάποια αντικειμενα κάτι φάνηκε μια μαύρη ζώνη , τις λεπτομέρειες τις είδε φευγαλέα, μα δεν του έμεινε αμφιβολία για το τι αντίκρισε. Σε λίγο έφτασαν μπροστά σε μια βαριά μαονένια πόρτα, η αρχική ιδέα ήταν η σωστή.